|
دانشمندان در تحقيقات جديد خود به اين نتيجه رسيده اند كه شباهت لبخند انسان به لبخند والدينش به سبب زندگي كردن با آنان نميباشد بلكه به علت ژني است كه فرد از پدر و مادر خود به ارث برده است. به منظور پي بردن به اين امر كه حالت صورت در زمان لبخند زدن يك امر تقليدي است و يا وراثتي دانشمندان آزمايشاتي را بر روي افراد نابينا انجام دادند. عموما تصور ميشود كه افراد نابينا توسط حس لامسه حالات صورت افراد را درك كرده و از آن الگوبرداري ميكنند. اما نابينايان ميگويند بدون داشتن يك تصوير ذهني از چهره افراد بسيار مشكل است كه بوسيله دستها حالات روحي افراد را از روي صورت تشخيص و از آن تقليد كرد. دكتر اويتا نئوو (Eviatar Nevo) و همكارانش از 21 نابينا و 30 نفر از والدين اين افراد در اين تحقيق در خواست كردند كه خاطره اي كه در گذشته سبب بر انگيختن احساسات آنها ميشود بياد بياورند و راجع به آن اظهار نظر كنند و كه در پي آن از اين اشخاص فيلم برداري به عمل آمد. در پايان اين آزمايش دانشمندان در حدود 43 نوع از حركات مختلف صورت كه اين افراد براي بيان احساسات خود بكار برده بودند شناسائي كردند. محققين دريافتند كه 80 در صد حركات صورت افراد نابينا شبيه افراد خانواده خود بوده و اين يافته دانشمندان را متقاعد كرد كه توارث سبب اين شباهت در حالات و حركات صورت اين افراد شده است كه بارزترين آن مشابهت در نحوه خنديدن آنان بود. بطور كلي بيان احساساتي مانند خوشي، عصبانيت، غم، تنفر افراد نابينا كه توسط حركات صورت ابراز شده بود دقيقا شبيه افراد خانواده آنان بود و اين مطلب را به محققين ثابت نمود كه نوع لبخند افراد موروثي است و نه اكتسابي.
|